Genius Girl

ΑρχικήGenius GirlΓιατί θα ήθελα οι γιοι μου να έχουν σαν πρότυπο τον Σωτήρη Τσιόδρα

Photo Credits: Βασιλική Ηλιακοπούλου (newsit.gr)

Γιατί θα ήθελα οι γιοι μου να έχουν σαν πρότυπο τον Σωτήρη Τσιόδρα

  • 27-05-2020

Με μεγάλη συγκίνηση παρακολούθησα την τελευταία ενημέρωση των πολιτών για τον κορωνοϊό από τον Σωτήρη Τσιόδρα, ο οποίος επί σχεδόν 3 μήνες ακούραστος, πράος και ψύχραιμος απαντούσε σε ότι τον ρωτούσαν οι δημοσιογράφοι, ενημερώνοντας τους πολίτες για την πανδημία. Δυστυχώς δεν μπορούσα να τον παρακολουθώ κάθε μέρα. Δεν ήθελα να βάζω τα παιδιά στην διαδικασία να τρομάζουν, ακούγοντας για την εξέλιξη των κρουσμάτων και τον αριθμό των νεκρών, οπότε τα έβλεπα μετά στα sites. Όσο όμως το σκέφτομαι, εκ των υστέρων μετανιώνω λίγο. Θα ήθελα, έστω κάποιες φορές, να το είχαν δει. Γιατί ενώ από την μία είχαμε μια θανατηφόρο νόσο, από την άλλη είχαμε τον κύριο Τσιόδρα. Και θα ήθελα τα παιδιά μου να έχουν εικόνα αυτού του ξεχωριστού ανθρώπου. Μπορεί ο ίδιος να είπε πως είναι ένας άνθρωπος με αδυναμίες, ένας άνθρωπος που φυσικά και δεν πρέπει να προβάλλεται σαν πρότυπο, τα πρότυπα όμως κάπως έτσι τα φαντάζομαι εγώ. Aνθρωποι με όμορφα στοιχεία που βλέπεις και τα υιοθετείς. Αν φυσικά έχεις τις βάσεις για να το κάνεις.

Γράφει η Τζίνα Γαβαλά

Σε μια εποχή που συνήθως διακρίνονται αυτοί που κάνουν φασαρία, αυτός ‘ούρλιαζε’ μέσα από την πραότητα του. Σε έναν κόσμο όπου για να ξεχωρίσεις  πρέπει να ξέρεις να πουλάς τον εαυτό σου και τα όποια προσόντα σου, αυτός δεν πουλούσε τίποτα, απλά τα είχε. Και εκείνα έκαναν μόνα τους την δουλειά τους. Σε μια εποχή που ακόμα και το ήθος πλασάρεται με κανόνες marketing και μικρότερης ή μεγαλύτερης εμβέλειας ‘διάσημοι’ βγαίνουν κατά καιρούς και δίνουν τα δικά τους ηθικά διδάγματα, για να βγουν με τη σειρά τους οι followers και να τους επιβραβεύσουν για την ποιότητα τους, αυτός δεν πλάσαρε τίποτα.

Με ταπεινότητα, σεμνότητα, αξιοπρέπεια και πραγματική αγάπη για τον συνάνθρωπο, έβγαινε εκεί μπροστά κάθε μέρα και έδινε όλο του το είναι για να μεταδώσει σε όλους μας ότι θα έπρεπε να ξέρουμε για έναν αόρατο εχθρό που θα μπορούσε να μας σκοτώσει. Μια εικόνα αντιφατική στο πιο κρίσιμο και τρομακτικό για τη χώρα χρονικό σημείο που εγώ τουλάχιστον έχω ζήσει. Σε έναν σκοτεινό φόντο το φως.

Για αυτό και θα ήθελα τα παιδιά μου να έχουν πάρει μια εικόνα από όλο αυτό. Θα ήθελα να έχουν δει πώς η ψυχραιμία βοηθάει πάντα σε καταστάσεις που θα μπορούσαν να έχουν προκαλέσει την απόλυτη υστερία. Και θα ήθελα σαν αγόρια να μεγαλώσουν και να γίνουν άντρες με τέτοια στοιχεία.


(Source: newsit.gr)

Να έχουν πλούτο γνώσεων χωρίς να τον κραυγάζουν, αλλά να δουλεύουν πολύ ώστε να πετύχουν σε ότι κάνουν.

Να έχουν ευγένεια και ταπεινότητα, για να ξεχωρίζουν ανάμεσα σε άξεστους που πετυχαίνουν μέσα από το θράσος τους, νομίζοντας πως θα επιπλέουν για πάντα στην επιφάνεια και πάνω από ανθρώπους που έχουν βάθος και ουσία.

Να αγαπούν τους ανθρώπους, ώστε να μην έχουν φθόνο και κακία. Να αγαπούν τους ανθρώπους, ώστε να μην αδικούν όσους δεν ταιριάζουν με τον δικό τους τρόπο σκέψης και να στέκονται απέναντι με αξιοπρέπεια σε όσους το κάνουν. Να μην τους βλέπουν καν αυτούς.

Όπως άλλωστε είπε και ο ίδιος, για όλα όσα κατά καιρούς ακούστηκαν, «πολύ εύκολα μπόρεσαν και αναμίχθηκαν το ψέμα με την αλήθεια. Για να αναπαραχθεί το ψέμα ως αλήθεια. Το παρανοϊκό να παρουσιαστεί ως λογικό. Τέτοιες συμπεριφορές δεν βοήθησαν, ούτε βοηθούν, ούτε φυσικά θα βοηθήσουν στο μέλλον». Μακάρι οι γιοι μου να σκέφτονται πάντα έτσι για όσους προσπαθούν να παρεμβαίνουν στην αλήθεια, δηλητηριάζοντας την με ψέματα.

Να παραμένουν για πάντα μαθητές, παρά καθηγητές, όπως είπε και εκείνος, ακόμα και στο αντικείμενο τους. Να μην είναι ξερόλες και να μην κοιτάνε ποτέ υποτιμητικά όσους μπορεί να λένε κάτι λάθος. Να κοιτούν μόνο οι ίδιοι να γίνονται καλύτεροι.

Να μπορούν να γίνουν ευτυχισμένοι με τα πιο απλά πράγματα και με τα πιο μικρά, όπως η εμβληματική αυτή φιγούρα, ο Σωτήρης Τσιόδρας, είπε ολοκληρώνοντας τον τελευταίο του λόγο.  Να μην μεγαλοπιάνονται . Να μπορούν να  περνούν καλά και με τα λίγα, και ας μπορούν να έχουν και πολλά. Ώστε τελικά να μπορούν να απολαμβάνουν, όπως πρέπει, τα πολλά, όταν τα επιλέγουν. Και κάπως έτσι, να μπορούν να ξεχωρίζουν και τους ανθρώπους. Να τους αξιολογούν με βάση τα χαρίσματα τους, να εκτιμούν την καλοσύνη και την ευγένεια και να γίνονται πάντα καθρέπτες, τόσο εκείνων που έχουν γύρω τους, όσο και της συμπεριφοράς που επιτρέπουν.

Σας ευχαριστούμε κύριε Τσιόδρα για το πρότυπο. Ακόμα και αν δεν θέλετε να είστε, τελικά είστε. Αλλά καλύτερα που δεν το πιστεύετε. Για αυτό άλλωστε και είστε ένα από τα καλύτερα πρότυπα που θα μπορούσαμε να έχουμε. Όλοι μας αλλά κυρίως τα νέα παιδιά που χτίζουν θεμέλια τώρα. Με εσάς σαν πρότυπο, αυτά τα θεμέλια θα είναι πάρα πολύ γερά.